ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜਾਬ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫੈਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਵੰਦ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਚਿਤਵਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਖੋਜ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮਵਰ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਸਵਰਨ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਚੋਣਵੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ- 'ਰਾਣੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ', 'ਅਗਲਾ ਕਦਮ', 'ਸੁਲਗਦੀ ਅੱਗ', 'ਦਸ ਪੌਂਡ', 'ਨਕਾਬ ਪੋਸ਼' ਅਤੇ 'ਫ੍ਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ' ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਪਰਵਾਸੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਜਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਣਾਅ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਟਕਰਾਅ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਸਮਾਜ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿਚਲਾ ਅੰਤਰ-ਵਿਰੋਧ ਪੀੜ੍ਹੀ-ਪਾੜੇ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਮੁਖ਼ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਭਾਸ਼ਾਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ, ਆਰਥਿਕ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਬੇਗਾਨੇ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਇਕੱਲਤਾ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਧਿਐਨ ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪੱਖਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਸਹੀ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾਉਣਾ ਹੀ ਇਸ ਪਰਵਾਸੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਦਾ ਸਾਰਥਕ ਹੱਲ ਹੈ।